Column: NET-A-MANGER



Schermafbeelding 2013-04-26 om 14.05.02

 

Ik zal het maar eerlijk toegeven: ik heb een online koopverslaving. Daar kan ik uiteraard zelf niets aan doen; mijn talloze internetaankopen zijn volledig te wijten aan websites als net-a-porter. com die winkelen ontdaan hebben van alle ellende. Geen ellenlange rijen bij de kassa’s, geen vieze pashokjes, geen tergend langzame verkoopsters en vooral: geen openingstijden uit het jaar nul. Want ik weet niet wat jullie tussen negen en zes doen, maar ik ben dan gewoon aan het werk. Shoppen, dat doe ik ’s avonds. In alle rust. En over de hele wereld.

Daardoor kan ik me als ik in Parijs, New York of wherever ben volledig concentreren op restaurants en hoef ik niet winkel in, winkel uit te rennen; ik heb alles online toch allang bekeken. En het mooie is: al mijn online aankopen worden ook nog eens verpakt in gekleurde dozen, mooi vloeipapier en vrolijke lintjes en voorzien van kaartjes met gouden letters waarop je bedankt wordt voor je aankoop.

Enfin. Mijn grootste online zwakte is niet de laatste Marc Jacobstas of Miu Miu-jurk (nou ja, óók, maar daar hebben we het hier niet over); ik ga prat op digitale food shopping. En oh boy, wat kun je online de sterren van de hemel winkelen. Zo heeft Pierre Hermé, de koning van de macarons, een website waarop je binnen twee muisclicks de beste macarons ooit vanuit Parijs thuis bezorgd krijgt. Duur? Best wel. Maar als ik om elf uur ’s avond een enorme deadline heb afgevinkt, vind ik dat ik dat meer dan verdiend heb. En dan is er ook nog de winkel van driesterrenrestaurant De Librije in Zwolle waar je alles van sterwaardige mosterd tot superieure olie kunt bestellen en vooral: de huiswijnen die door Thérèse Boer zelf zijn gemaakt.

En hoe langer je ernaar kijkt, hoe zekerder je weet: het zou gewoon zonde zijn om het niet te kopen. Een macaronnetje hier, een potje mosterd daar, tot voor kort was mijn verslaving nog redelijk te overzien. Totdat vorige week de twee webshops van mijn dromen openden: die van schoenenkoning Christian Louboutin en die van sterrenchef Sergio Herman. Voor allebei de winkels geldt: ik wil alles hebben. Of eigenlijk: ik moet alles hebben.

Ik surf dus al drie avonden achter elkaar van turkooizen pumps met rode zooltjes naar de favoriete messen van Sergio, en van killer heels met glitter naar de huischampagne van Oud Sluis. En ik denk uren na over wat ik nou liever wil hebben: de nude simple pumps van 120mm in lakleer of het speciaal voor de webshop van Sergio Herman ontworpen servies van  serviezenkoning Pieter Stockmans. Het antwoord? Eigenlijk heb ik allebei hard nodig, want – heel logisch – van zulke mooie borden eet je natuurlijk niet als je een paar afgetrapte gympen aan hebt.

Lang verhaal kort: ik vrees inmiddels voor een persoonlijk faillissement. En het einde is nog lang niet in zicht. Want na Sergio gaat mijn favoriete Slagerij De Leeuw in de Amsterdamse Utrechtsestraat volgende week ook online. Dat ik precies 25 meter bij De Leeuw vandaan woon, mag de pret niet drukken. Sterker nog: ik kan niet wachten tot ik online naar dat prachtig dooraderde Wagyu vlees kan kijken zonder dat ik gelijk iets hoef te bestellen of in de rij hoef te staan. Bovendien: een entrecôte in gekleurd vloeipapier en met gouden lintjes aan je deur gebracht, hoe kan ik dat weigeren?

Deze column is verschenen in Beau Monde (2012).